Black Crows Mirus Cor

Długość: 178 cm | Promień: 13 m | Taliowanie: xxx-87-xxx

Komentarz: Jedyny rodzynek tej firmy w naszych testach. Deski te są totalnie odmienne od wszystkich pozostałych i oczywiście robiły ogromne wrażenie na naszych testerach. Zebrały też najwięcej kart testerskich, gdyż codziennie po 14.00, kiedy każdy może jeździć na czym chce (zobacz opis testu), wszyscy chcieli ich spróbować. Opinie wahały się od skrajnie pozytywnych po skrajnie negatywne. Żadna nie była obojętna. Komentarze: „Bardzo specjalne, ale też bardzo fajne. Krótkimi i średnimi łukami na krawędziach jeżdżą, jak po szynach. Byle na trasie nie było zbyt twardo. Narty do zabawy i chcę je mieć!” i „Dzięki tym nartom wreszcie zrozumiałam, na czym polega okrągła, idealna jazda na krawędziach. Bardzo fajne, nie wymagają wysiłku, aby zainicjować skręty. Dość stabilne i uniwersalne, byle trasy nie były zbyt twarde” oraz „Cudowne deski z założenia i z wyglądu. Pomimo sporej długości ich talia oraz umieszczenie wiązań pośrodku długości powoduje, że deski te skręcają jak slalomki, ale nie posiadają ich dynamiki. To są zabawki do wykręcania 360° i na nich po prostu się to udaje. Lekkie, frywolne. Do całodniowego bujania się na krawędziach” dalej „Zaskoczyły mnie bardziej niż olimpijskie złoto Ester Ledeckiej. Z wyglądu przypominają deski allmountain/freeride, a jeżdżą jak funcarvery. Niesamowicie tną ciętymi, ciasnymi średnimi łukami w miękkim śniegu i nie rozpędzają się przy tym do kosmicznych prędkości. Prawdziwe narty hipsterskie” jeszcze „Największe zaskoczenie in plus tej grupy! Geometria, miejsce montażu wiązań itp. nie zapowiadało tego, co te deski potrafią. A potrafią dać prawdziwą frajdę z jazdy. Krótkie łuki na krawędziach to ich środowisko i to zarówno na przygotowanych trasach, jak i w trudniejszym terenie. To takie terenowe slalomki”. Z drugiej strony usłyszeliśmy jednak: „Raczej na trasy niż poza nie. W puchu zapadają się ich dzioby, więc trzeba siedzieć na tyłach. Tylko do krótkich skrętów” i „Nie rozumiem tych nart! Zakładając je, miałem wrażenie, że przód jest krótszy niż piętki. Czułem się na nich, jak na łyżwach. Nie wiem, do jakiego rodzaju jazdy mogłyby być przydatne. Nie czułem pewności w łukach” oraz „Wskoczyłem w puch i zostaliśmy kumplami. Trzeba było wykonać kilka szybkich skrętów i staliśmy się dobrymi kumplami. Kiedy jednak zrobiło się stromo i twardo, to mój nowy, dobry kumpel nie odebrał telefonu… Zupełnie nie miałem na nich oparcia. Fajne do zabawy, ale polegać na nich nie można… No i to zabawne kłapanie dziobami”.